Եվ դու ընտրյալն ես: Օշո

Դուք չեք կարող այլ բան լինել: Դուք պիտի լինեք հենց այնպիսին, ինչպիսին կաք: Գոյին դուք հենց այդպիսին եք պետք:

Մի անգամ արքան մտնում է այգի և տեսնում տհաճ հոտ արձակող և մեռնող ծառեր, ծաղիկներ, թփեր: Կաղնին ասում է, որ մեռնում է այն ցավից, որ չի կարող այնքան սլացիկ լինել, ինչքան սոճին: Սոճին ասում է, որ իր մահվան պատճառն այն է, որ ինքը չի տալիս այնպիսի բերք, ինչ տալիս է խաղողի որթը: Իսկ խաղողի որթը մեռնում էր այն վշտից, որ չի ծաղկում վարդենու պես: Շուտով արքան գտնում է մի բույս, որը ուրախություն էր պարգևում իր ծաղիկներով և թարմությամբ: Հարցուփորձից հետո, արքան ստանում է բույսի հետևյալ պատասխանը.
— Ես այս ամենը ինքնին շնորհ եմ համարում: Չէ՞ որ երբ դու ինձ տնկեցիր, դու ուզում էիր, որ ես ուրախություն պարգևեմ քեզ: Եթե դու կաղնի, խաղող կամ վարդ ուզեիր, դու հենց դրանցից էլ կտնկեիր: Այդ պատճառով էլ ես մտածում եմ, որ ես չեմ կարող լինել այլ բան, բացի նրանից, ինչ որ եմ: Եվ ես աշխատում եմ զարգացնել իմ ունեցած լավագույն որակները:

Դու այստեղ ես, որովհետև Գոյը հենց քո կարիքն ուներ, կարիքն ուներ հենց նրա, ինչպիսին դու ես: Հակառակ դեպքում՝ մեկ ուրիշը կլիներ այստեղ: Դու մարմնավորում ես ինչ-որ յուրահատուկ, էական, ինչ-որ շատ կարևոր բան: Քո ինչի՞ն է պետք Բուդդա լինել: Եթե Աստված մի ուրիշ Բուդդայի կարիք ունենար, նա կստեղծեր այնքան Բուդդա, որքան ցանկանար:Բայց նա մեկ Բուդդա է ստեղծել: Եվ դա բավական է: Մինչև հիմա նա չի ստեղծել այլ Բուդդա կամ Քրիստոս: Դրա փոխարեն նա ստեղծել է Քեզ: Հիմա հասկացա՞ր, թե Տիեզերքն ինչպիսի ուշադրության է արժանացրել հատկապես քեզ:
Դու ես Ընտրյալը, ոչ թե Բուդդան, Քրիստոսը կամ Կրիշնան:Նրանք իրենց գործն արեցին: Նրանք իրենց ներդրումն ունեցան Գոյի մեջ: Հիմա Դու այստեղ ես, որպեսզի բերես քո ավանդը: Նայիր ինքդ քեզ: Դու կարող ես լինել միայն այն, ինչ որ ես… հնարավոր չէ, որ դու ուրիշ մեկը դառնաս: Դու կարող ես կամ ուրախանալ և ծաղկել, կամ թոշնել՝ չընդունելով քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս:

Առաջադրանքներ

Ա) Ո՞ր մտքերն են համապատասխանում առակին: Հիմնավորե’ք:
Չպետք է ավելիին ձգտել, պետք է բավարարվել ունեցածով:
— Համաձայն չեմ, որովհետև պետք է միշտ փորձել զարգանալ և հասնել մեր նպատակներին, բայց չպետք է դրա համար համեմատվել ուրիշների հետ։
Պետք է զարգացնել քո լավագույն որակները:-
Համաձայն եմ, որովհետև յուրաքանչյուր մարդ ունի լավ կողմեր, որոնք պետք է զարգացնի և օգտագործի։
Մի’ ձգտիր նմանվել ուրիշներին:-
Համաձայն եմ, որովհետև ամեն մարդ յուրահատուկ է, և պետք չէ փորձել ուրիշի նման լինել։
Քեզ Աստված ստեղծել է այնպիսին, ինչպիսին ցանկացել է, որ դու լինես:-
Համաձայն եմ, որովհետև յուրաքանչյուր մարդ տարբեր է, և պետք է գնահատել մեր առանձնահատկություները։
Ընդունի’ր քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս:-
Համաձայն եմ, որովհետև պետք է ընդունել ինքդ քեզ, սիրել քո լավ կողմերը և աշխատել քո թերություների վրա։
Դու փորձիր Քրիստոս, Բուդդա կամ Կրիշնա դառնալ:
— Համաձայն չեմ, որովհետև պետք չէ փորձել դառնալ ուրիշ մարդ։ Ավելի լավ է լինել ինքդ քեզ և գտնել քո սեփական ճանապարհը։

Բ) Համաձա՞յն եք հետևյալ մտքի հետ: Պատասխանը հիմնավորե’ք.
«Դու ես Ընտրյալը, ոչ թե Բուդդան, Քրիստոսը կամ Կրիշնան…»:

Ես համաձայն եմ այս մտքի հետ, որովհետև կարծում եմ որ ամեն մարդ յուրահատուկ է և ունի իր դերը կյանքում։ Պետք չէ փորձել նմանվել ուրիշներին, քանի որ յուրաքանչյուրն ունի իր լավ կողմերը և կարող է ինչ որ լավ բան տալ աշխարհին։ Կարևոր է ընդունել ինքդ քեզ և լինել այնպիսին, ինչպիսին կաս։

Սպիտակ ջրաշուշանը (ամերիկյան հնդիկների հեքիաթներից)

Փաթեթից կարդա’ 26-րդ պատմվածքը, պատրաստվի’ր քննարկման, կատարի’ր առաջադրանքները։

Առաջադրանքներ


Ա) Ո՞րն է հեքիաթի  արժանիքը (արժանիքները): Ընտրե՛ք տարբերակներից մեկը (մի քանիսը) և հիմնավորե՛ք։ Որոնք որ չեք ընտրում, հիմնավորե՛ք՝ ինչո՛ւ չեք ընտրում։

  • Սյուժեն հետաքրքիր է։— Ինձ հետաքրքրեց աստղի պատմությունը, թե ինչպես նա հայտնվեց Երկրի վրա և վերջում դարձավ սպիտակ ջրաշուշան։
  • Պատկերավորման միջոցները շատ են։- Հեքիաթում շատ գեղեցիկ են նկարագրված բնությունը, աստղերը, լիճը և սպիտակ ծաղիկը, ինչի շնորհիվ հեշտ է պատկերացնել այդ ամենը։
  • Արտահայտված գաղափարը հետաքրքիր է։— Հեքիաթը ցույց է տալիս, որ պետք է լինել բարի, օգնել ուրիշներին և չթողնել նրանց դժվարության մեջ։
  • Պատմելու ոճը հետաքրքիր է։— Պատմությունը շատ պատկերավոր է, և կարդալիս հեշտ է պատկերացնել դեպքերն ու բնությունը։

Մնացած տարբերակները չեմ ընտրել, քանի որ դրանք ինձ համար հեքիաթի ամենակարևոր մասերը չէին։

  • Հեքիաթի կերպարները ամբողջական են և համոզիչ։
  • Հեքիաթում տեղեկատվություն կա հդկացիների կյանքից։
  • Հերոսները անձնավորված են, և դա հետաքրքիր է դարձնում հեքիաթը։

Բ) Սա պատմություն էր ջրաշուշանի մասին։ Օգտագործելով պատկերավորման միջոցներ՝  մի այլ պատմությո՛ւն հորինեք բնության որևէ երևույթի, ծառի, ծաղկի, կենդանու, թռչունի կամ  ինչի մասին ուզում եք:

Փոքրիկ կետի մեծ երազանքը

Մի անգամ օվկիանոսի խորքերում ապրում էր մի փոքրիկ կետ, որը չէր սիրում իր ընտանիքի ապրելակերպը։ Նրան դուր չէր գալիս, որ բոլոր կետերը միասին են ապրում, միասին լողում և միշտ հետևում իրենց ավանդույթներին։ Նա երազում էր ուրիշ կյանք ունենալ և տարբերվել իր ընտանիքից։ Մի օր նա որոշեց հեռանալ տնից և գնալ նոր կյանք փնտրելու։ Ճանապարհին նա հանդիպեց շատ տարբեր ծովային կենդանիների։ Նա տեսավ, թե ինչպես են ընտանիքները միասին լողում, խաղում և օգնում իրար։ Նրանց տեսնելով՝ փոքրիկ կետը սկսեց կարոտել իր ընտանիքին։ Նա հասկացավ, որ ամբողջ ընթացքում սխալ էր մտածել։ Իր ընտանիքն էլ էր սիրում իրեն, և նրանց սովորույթները վատը չէին միայն այն պատճառով, որ տարբերվում էին իր պատկերացրած կյանքից։ Նա հասկացավ, որ պետք է ընդունի և իրեն, և իր ընտանիքին այնպիսին, ինչպիսին նրանք կան։ Վերջապես փոքրիկ կետը վերադարձավ տուն։ Ընտանիքը շատ ուրախացավ նրան կրկին տեսնելով։ Այդ օրվանից նա սկսեց ավելի շատ գնահատել իր ընտանիքը, նրանց սովորույթներն ու միասին անցկացրած ժամանակը։ Նա այլևս չէր երազում փախչել իր կյանքից, որովհետև հասկացավ, որ իր տունն ու ընտանիքը շատ կարևոր են իր համար։

Կրակի  առասպելը: Վլադիրմիր Հուլպաչ

Փաթեթից կարդա’ 2-րդ պատմվածքը, պատրաստվի’ր քննարկման, կատարի’ր առաջադրանքները։

Առաջադրանքներ

Ա)  Համեմատաբար անկախ երկու մասի բաժանե՛ք հեքիաթը։ Հիմնավորե՛ք առաջին մասի անհրաժեշտությունը հեքիաթում։

Առաջին մաս- Սկզբից մինչև թզենու վառվելը։ Պատմվում է Խոր Հովտի ցրտի, փոթորկի և թզենու մասին, որի շնորհիվ առաջանում է կրակը։

Երկրորդ մաս- Կենդանիների կրակը իրենց մոտ բերելու փորձերից մինչև վերջ։ Սկզբում բունն ու օձը չեն կարողանում բերել կրակը, իսկ սարդը իր հնարամտության շնորհիվ հաջողում է։

Առաջին մասը անհրաժեշտ է, որովհետև այն բացատրում է թե որտեղից առաջացավ կրակը և ինչպես կենդանիները իմացան նրա մասին։

Բ) Համաձայնե՛ք կամ մի՛ համաձայնեք՝  Ձեր պատասխանը հիմնավորելով հեքիաթից դուրս գրված համապատասխան հատվածներով և Ձեր վերլուծությամբ։

  • Կրակի ջերմության կարիք ոչ ոք  չուներ։- Համաձայն չեմ։ Կենդանիները շատ էին տանջվում ցրտից և ուզում էին կրակը բերել, որպեսզի տաքանան։
  • Թզենին սիրում էր ծաղրել և ընդամենը ծիծաղում էր փոթորկի վրա։- Համաձայն չեմ։ Թզենին պարզապես երգում էր և չէր վախենում փոթորկից։
  • Փոթորիկն ու ամպրոպը հաղթեցին թզենուն՝ շանթահարելով նրան։- Համաձայն չեմ։ Թեև թզենին բռնկվեց, նրա կրակը մնաց և օգնեց կենդանիներին։
  • Իմաստնությունը մարմնի մեծության հետ չի կապվում։- Համաձայն եմ։ Սարդը փոքր էր և թույլ, բայց իր խելքի շնորհիվ կարողացավ կրակը բերել։
  • Թզենին անվախ էր և ուժեղ, անտարբեր էր սպառնալիքների հանդեպ։- Համաձայն եմ։ Նույնիսկ փոթորկի ժամանակ նա շարունակում էր երգել և չէր վախենում։
  • Փոթորիկն ու ամպրոպը պարտվեցին։- Համաձայն եմ։ Նրանք չկարողացան հանգցնել թզենու կրակը, և հեռացան իրենց հետևում թողնելով կրակը։
  • Միայն ամպրոպ-փոթորկի ժամանակ գարնան երգը հնչեցնողը կարող էր կրակ նվիրել։- Համաձայն եմ։ Թզենու երգը և նրա սրտում առաջացած կրակը դարձան կենդանիների համար ջերմության աղբյուր։
  • Կենդանիների համար միևնույնն էր՝ կրակ կա՞, թե՞ չկա։- Համաձայն չեմ։ Նրանք շատ էին ուզում կրակ ունենալ, որովհետև Խոր Հովտում շատ ցուրտ էր։
  • Թզենին անշրջահայաց էր․ իզուր զոհվեց հրկիզվելով։- Համաձայն չեմ։ Թզենու շնորհիվ կրակ առաջացավ, որը օգնեց կենդանիներին տաքանալ։ Նրա զոհը անիմաստ չէր։

Շալվա Ամոնաշվիլիի «Ի°նչ է մեզ հարկավոր, որ թեւեր աճեն»

Կարդա’ Շալվա Ամոնաշվիլիի «Ի°նչ է մեզ հարկավոր, որ թեւեր աճեն» հատվածը։

Առաջադրանքներ

1.Ի՞նչ է ձգտումը, համաձա՞յն ես, որ մարդկության զարգացումը ձգտման արդյունքն է:

Իմ կարծիքով ձգտումը ցանկությունն է հասնելու ինչ-որ բանի և չհանձնվելու դժվարությունների առաջ։ Համաձայն եմ որ մարդկության զարգացումը ձգտման արդյունք է, որովհետև եթե մարդիկ չձգտեին նոր բաներ սովորել և ստեղծել, աշխարհը այսքան զարգացած չէր լինի։

2. Ինչի հետ կհամեմատես ձգտումը:

Ես ձգտումը կհամեմատեմ թևերի հետ, որովհետև այն օգնում է մարդուն առաջ գնալ, հաղթահարել դժվարությունները և հասնել իր երազանքներին։ Առանց ձգտման մարդը կարծես չի կարողանում առաջ շարժվել։

3. Ի՞նչ է հարկավոր, որպեսզի թևեր աճեն . շարադրի՛ր մտքերդ:

Իմ կարծիքով որպեսզի թևեր աճեն, մարդուն հարկավոր է ունենալ երազանքներ, նպատակներ և դրանց հասնելու ցանկություն։ Պետք է հավատալ սեփական ուժերին, չվախենալ սխալվելուց և չհանձնվել, երբ ինչ որ բան չի ստացվում։ Կարևոր է նաև աշխատել և ամեն օր փորձել մի փոքր ավելի լավը դառնալ։

4.Մեկնաբանի’ր` «Կանգառը մահ է,  ռիթմից ընկնելը՝  սկսվող վայրէջք, իսկ ձգտման լարումը՝  նորի սկիզբ»:

Այս խոսքերն ինձ համար նշանակում են որ մարդը չպետք է կանգ առնի իր զարգացման ճանապարհին։ Եթե մարդը դադարում է սովորել, աշխատել և առաջ շարժվել, նա սկսում է հետ մնալ։ Իսկ երբ մարդը ձգտում է ավելիին և նոր նպատակներ է դնում իր առաջ նրա կյանքում նոր հնարավորություններ են բացվում։ Իմ կարծիքով պետք է միշտ առաջ շարժվել և չկորցնել ձգտումը։

Նար Դոս « Ես եւ նա»

Կարդա’ Նար_Դոսի « Ես եւ նա» գործը։

1.Ըստ քեզ` ո°րն է գործի ասելիքը։

Իմ կարծիքով պատմվածքի ասելիքն այն է որ կյանքում ինչ դժվարությունների էլ հանդիպենք, չպետք է հանձնվենք։ Պետք է ուժ գտնենք մեր մեջ և շարունակենք առաջ գնալ։ Պատմվածքը ցույց է տալիս որ նույն իրավիճակում մարդիկ կարող են տարբեր կերպ վարվել, մեկը կարող է կոտրվել, իսկ մյուսը ավելի ուժեղ դառնալ։

2.Առանձնացրո’ւ պատմության ամենից հուզիչ հատվածը եւ մակնաբանի’ր։

Ինձ համար ամենահուզիչ հատվածն այն էր, երբ Անտոնիոյին Ջուլիետտան նամակ է ուղարկում և ասում որ իրենց միջև մեծ տարբերություն կա, և նա այլևս չգա։ Այդ հատվածը հուզիչ էր, որովհետև Անտոնիոն շատ էր սիրում նրան, բայց ստիպված էր հեռանալ։ Միևնույն ժամանակ նա չհանձնվեց և այդ ցավը դարձրեց իր հաջողության հասնելու պատճառը։


3. Ինչո°ւ է գործը վերնագրված «Ես եւ նա,,։ Այլ կերպ ինչպե°ս կվերնագրեիր։

Իմ կարծիքով ստեղծագործությունը վերնագրված է «Ես և նա», որովհետև հեղինակը համեմատում է երկու մարդկանց և նրանց տարբեր վերաբերմունքը կյանքի դժվարություններին։ Առաջին հերոսը հանձնվում է, իսկ Անտոնիոն պայքարում է և հասնում իր նպատակներին։

«Հանձնվել, թե պայքարել»


4. Առանձնացրո’ւ պատմության հերոսներին եւ բնութագրի’ր։

Առաջին հերոսը- զգացմունքային, երազկոտ և սիրող մարդ էր, բայց նաև կամքի ուժի պակաս ուներ։ Նա չկարողացավ հաղթահարել իր դժվարությունները և կորցրեց իր նպատակները։

Անտոնիո- աղքատ, որբ, բայց տաղանդավոր և հպարտ տղա էր։ Նա նպատակասլաց էր, և չհանձնվեց դժվարությունների առաջ։

Ջուլիետտա- գեղեցիկ, ուրախ և հարուստ աղջիկ էր։ Նա սկզբում սիրում էր Անտոնիոյին, բայց հետո ենթարկվեց հոր որոշմանը և հեռացավ նրանից։

Առաջին հերոսի սիրած աղջիկը- նա լքեց հերոսին և ամուսնացավ ուրիշի հետ։ Նրա արարքը շատ մեծ ազդեցություն ունեցավ հերոսի կյանքի վրա։

Հոգատարությունը մարդկային բարձր առաքելություն է

Հոգատարությունը մարդու ամենալավ հատկություններից մեկն է։ Այն նշանակում է ուշադրություն դարձնել ուրիշներին, օգնել նրանց և դժվար պահերին լինել նրանց կողքին։ Հոգատար լինելու համար պարտադիր չէ մեծ բաներ անել, նույնիսկ մի փոքր օգնությունը կամ բարի խոսքը կարող են ուրախացնել մարդուն։ Իմ կարծիքով յուրաքանչյուր մարդ պետք է հոգատար լինի ոչ միայն իր ընտանիքի և ընկերների, այլև շրջապատի բոլոր մարդկանց նկատմամբ։ Կարևոր է նկատել, երբ ինչ որ մեկը օգնության կարիք ունի, և անտարբեր չանցնել նրա կողքով։ Հոգատարությունը պետք է ցույց տալ նաև կենդանիների և բնության նկատմամբ։ Իմ կարծիքով հոգատար մարդը նա է, ով մտածում է ոչ միայն իր, այլ նաև ուրիշների մասին։

Հանս Քրիստիան Անդերսեն՝ ,,Ծեր կաղնու վերջին երազը,,

Հանս Քրիստիան Անդերսեն՝ ,,Ծեր կաղնու վերջին երազը,,.:

Առաջադրանքներ`
Ինչո՞ւ էր ծեր կաղնին խղճում մեկ օր ապրող թիթեռներին։

Ծեր կաղնին խղճում էր թիթեռներին, որովհետև նրանք ընդամենը մեկ օր էին ապրում, և նա կարծում էր, որ դա շատ կարճ կյանք է։
Ինչպե՞ս էին թիթեռներն անցկացնում իրենց կարճ կյանքը։

Թիթեռներն իրենց կարճ կյանքն անցկացնում էին ուրախ։ Նրանք պարում էին, թռչում ծաղիկների շուրջը և վայելում գեղեցիկ ու տաք օրը։
Կյանքի նկատմամբ ինչպիսի՞ վերաբերմունք ուներ ծեր կաղնին։ Ինչո՞վ էր այն տարբերվում թիթեռների վերաբերմունքից։

Ծեր կաղնին կարծում էր, որ երջանիկ լինելու համար պետք է երկար ապրել։ Իսկ թիթեռները մտածում էին, որ նույնիսկ մեկ օրը բավական է երջանիկ լինելու համար, եթե այն լի է գեղեցիկ պահերով։
Ի՞նչ խորհուրդ ունի ծեր կաղնու վերջին երազը։

Ծեր կաղնու վերջին երազը ցույց է տալիս, որ նա ցանկանում էր ազատվել իրեն պահող արմատներից և միանալ իր սիրելի ամեն ինչին։ Նրա երազը նաև ցույց է տալիս, որ երջանկությունը կարող է լինել նույնիսկ կյանքի վերջին պահին։
Ո՞րն է հեքիաթի հիմնական ասելիքը, և ինչպե՞ս կարող ես այն կապել իրական կյանքի հետ։

Հեքիաթի հիմնական ասելիքն այն է, որ կարևոր չէ թե որքան երկար ենք ապրում, այլ այն, թե ինչպես ենք անցկացնում մեր կյանքը։ Իրական կյանքում էլ մարդիկ պետք է գնահատեն ամեն օրը, ուրախանան փոքր բաներով և ժամանակը չվատնեն մտածելով միայն ապագայի մասին։

Աղասի Այվազյանի << Փառահամար» պատմվածքը

1.Կարդա’ Աղասի Այվազյանի << Փառահամար» պատմվածքը։

ա.Գրի’ր հեղինակի ասելիքը։

Հեղինակի ասելիքն այն է, որ սերը և բարությունը կարող են հրաշքներ գործել։ Մարդիկ հաճախ չեն նկատում իրական հրաշքները և սովորական բաների մեջ են փնտրում դրանք։ Պետք է կարողանալ գնահատել կյանքը, սերը և այն ամենը, ինչ ունենք։

բ.Ինչո՞ւ է ստեղծագործությունը կոչվում «Փառահամար»: Ցո՛ւյց տուր ստեղծագործության գաղափարի կապը վերնագրի հետ:

Ստեղծագործությունը կոչվում է «Փառահամար», որովհետև ձեռնածուն իր համարի միջոցով ուզում էր զարմացնել մարդկանց, բայց վերջում ստեղծեց իսկական հրաշք։ Նա իր սիրուց և ներքին ջերմությունից ձիեր էր ստեղծում, իսկ մարդիկ դրա մեջ միայն սովորական ֆոկուս էին տեսնում։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ մարդիկ սպասում էին սովորական համարի, բայց չէին նկատում դրա մեջ եղած իրական հրաշքը։

Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հայը» պատմվածքը

Կարդա՛ Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հայը» պատմվածքը, պատրաստվի՛ր քննարկման։

Կատարի՛ր 1-5-րդ առաջադրանքները։

Առաջադրանքներ`

1.Գրավոր ներկայացրո՛ւ, թե ինչի՞ մասին էր պատմվածքը:

Պատմվածքը հայի բնավորության, պատմության և ազատության մասին էր։ Հեղինակը ներկայացնում է հայի լավ և վատ կողմերը։ Նա ասում է որ հայը շատ է տառապել, բայց միշտ հույս է ունեցել և ամեն ինչից շատ սիրել է ազատությունը։

2.Փորձի՛ր զուգահեռներ տանել Դեմիրճյանի «Հայը» և Սարոյանի «Հայը եւ հայը» պատմվածքների միջև։

Երկու պատմվածքներում էլ խոսվում է հայի բնավորության, պատմության և դժվարությունների մասին։ Դեմիրճյանը ներկայացնում է հայի հակասական բնավորությունը, իսկ Սարոյանը ցույց է տալիս, որ հայը կարողացել է պահպանել իր ինքնությունն ու ուժը չնայած բոլոր դժվարություններին։ Երկուսն էլ ցույց են տալիս որ հայը չի հանձնվում։

3. Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ այն հատվածները, որոնց հետ համամիտ չես և հիմնավորի՛ր։

Ես համամիտ չեմ այն մտքի հետ, որ հայերը միշտ իրար հետ թշնամանում են և չեն կարողանում միաբանվել։ Կարծում եմ հայերը կարող են իրար հետ չհամաձայնվել, բայց դժվար պահերին կարող են օգնել իրար։

4.Համաի՞տ ես այս մտքի հետ` «Եվ արդեն Հայ նշանակում է տեր…»: Ինչո՞ւ։

Այո, որոշ չափով համամիտ եմ այս մտքի հետ, որովհետև հայը միշտ ցանկացել է ինքնուրույն լինել և իր աշխատանքով ապրել։ Նա չի ցանկացել ուրիշի ծառան լինել, այլ ցանկացել է իր կյանքի տերը լինել։

5.Ըստ քեզ՝ ո՞րն է հետևյալ ճշմարտության պատճառը` «Թվով, գրեթե ամենափոքրն է, տառապանքով՝ ամենամեծը, ժամանակով ամենահինն է, վիճակով՝ ամենից անփոփոխը»։

Կարծում եմ դրա պատճառն այն է, որ հայ ժողովուրդը շատ դժվարություններ ու պատերազմներ է տեսել իր պատմության ընթացքում։ Չնայած դրան հայերը կարողացել են պահպանել իրենց լեզուն, մշակույթը և ինքնությունը։

6.Գրավոր մեկնաբանի՛ր հետևյալ հատվածը և ասա` արդյո՞ք այս տողերն արդիական են այսօր։

«Երբ նայում եմ Հային, ինձ թվում է, թե նրա վիրավորանքը այն արծվի վիրավորանքն է, որին ցած են բերել բարձր լեռներից։ Թպրտում է, ընկնում քարի, աղբի մեջ, կեղտոտվում, թևերը կոտրում։ Կերակուր ես մեկնում՝ չի՛ ուզում։ Չի սիրում ո՛չ ստրկություն, ո՛չ երջանկություն, գերադասում է տառապանք և ազատություն։ Մաղձոտ է, մեկուսի, բայց չունի գծուծ ատելություն, որ բարձր լեռներին անծանոթ զգացում է։ Գերի արծվի խոր վիշտն է իր սրտի մեջ։ Սա Հայկն է, որին զրկել են իր կյանքի միակ պայմանից՝ ազատությունից»։

Այս հատվածում հեղինակը հայերին համեմատում է արծվի հետ, որին զրկել են ազատությունից։ Արծիվը սովոր է ազատ թռչել, իսկ հայն էլ չի ուզում ապրել ուրիշի իշխանության տակ։ Կարծում եմ այս տողերն այսօր էլ արդիական են, որովհետև ազատությունը շատ կարևոր է յուրաքանչյուր մարդու և ժողովրդի համար։

<<Հայը եւ հայը>> Վիլյամ Սարոյան

Կարդա’, պատրաստվի’ր Վիլյամ Սարոյանի <<Հայը եւ հայը>> պատմվածքի քննարկմանը։

Առաջադրանքներ`

1.Գրավոր ներկայացրո՛ւ, թե ինչի՞ մասին էր պատմվածքը, ի՞նչ սովորեցիր, ո°րն էր հեղինակի ասելիքը։

Պատմվածքը հայերի մասին էր, նրանց ուժի, միասնության և իրենց ինքնությունը պահպանելու մասին։ Ես հասկացա որ նույնիսկ եթե հայը հեռու է իր հայրենիքից, նա կարող է պահպանել իր լեզուն, մշակույթը և իր հայ լինելը։ Հեղինակի հիմնական ասելիքն այն էր որ հայ ժողովրդին հնարավոր չէ ոչնչացնել, քանի որ հայը միշտ կարողանում է նորից ոտքի կանգնել։

2.Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ քեզ համար ամենից տպավորիչ հատվածը և հիմնավորի՛ր։

Ինձ համար ամենատպավորիչ հատվածը այն էր, որտեղ ասվում է որ նույնիսկ եթե հայերին իրենց տներից քշեն, ամեն ինչ խլեն և Հայաստանը կործանեն, տարիներ անց երկու հայ կարող են հանդիպել ու ծիծաղել իրենց մայրենի լեզվով։ Այս հատվածը ինձ տպավորեց, որովհետև ցույց է տալիս որ հայի ուժը միայն իր հայրենիքի մեջ չէ, այլ նաև իր լեզվի, հիշողության և ինքնության մեջ։

3. Գրի’ր, թե հայի ո’ր հատկանիշներն են խտացված նշված հատվածում։Կարծիքդ հիմնավորի’ր։

<<Կործանեցե՛ք Հայաստանը, տեսե՛ք` կկարողանա՞ք: Իրենց տներից քշեցե՛ք անապատ, մի՛մոռացեք ձեռքներից խլել ճամփի հացն ու ջրի վերջին ումպը, կրակի՛ տվեք իրենց ու իրենց Աստծու տները: Տեսե՛ք` նրանք դարձյալ պիտի չապրե՞ն: Տեսեք` ցեղը դարձյալ պիտի չհառնի՞, երբ նրանցից երկուսը քսան տարի հետո հանդիպեն ու ծիծաղեն իրենց մայրենի լեզվով:

Այս հատվածում երևում է որ հայը ուժեղ է, չի հանձնվում և չի մոռանում իր արմատները։ «Նրանք դարձյալ պիտի չապրե՞ն» մասը ցույց է տալիս որ ինչքան էլ դժվարություններ լինեն, հայը նորից կարողանում է ոտքի կանգնել։ Իսկ «ծիծաղեն իրենց մայրենի լեզվով» մասը ցույց է տալիս որ հայը չի մոռանում իր լեզուն և իր հայ լինելը։

4.Ի°նչ ես կարծում, ո°ր հատկանիշներն են, որ հային հայ են պահում` անկախ գտնվելու վայրից։

Իմ կարծիքով հային հայ են պահում իր լեզուն, մշակույթը, ավանդույթները, պատմությունը և իր ժողովրդի նկատմամբ սերը։ Կարևոր է նաև, որ մարդը չմոռանա իր արմատները և պահպանի կապը մյուս հայերի հետ։ Դրա համար հայը կարող է ապրել աշխարհի ցանկացած երկրում, բայց միևնույն է մնալ հայ։

5. Պատմվածքի գաղափարն որքանո°վ է արդիական այսօր։

Պատմվածքի գաղափարը այսօր էլ շատ արդիական է։ Այսօր շատ հայեր ապրում են Հայաստանից դուրս, բայց շարունակում են խոսել հայերեն, պահպանել հայկական ավանդույթները և իրենց երեխաներին սովորեցնել իրենց պատմությունը։ Սա ցույց է տալիս, որ ժամանակի և հեռավորության պատճառով հայի ինքնությունը չի կորչում։