Կարդա’, պատրաստվի’ր Վիլյամ Սարոյանի <<Հայը եւ հայը>> պատմվածքի քննարկմանը։
Առաջադրանքներ`
1.Գրավոր ներկայացրո՛ւ, թե ինչի՞ մասին էր պատմվածքը, ի՞նչ սովորեցիր, ո°րն էր հեղինակի ասելիքը։
Պատմվածքը հայերի մասին էր, նրանց ուժի, միասնության և իրենց ինքնությունը պահպանելու մասին։ Ես հասկացա որ նույնիսկ եթե հայը հեռու է իր հայրենիքից, նա կարող է պահպանել իր լեզուն, մշակույթը և իր հայ լինելը։ Հեղինակի հիմնական ասելիքն այն էր որ հայ ժողովրդին հնարավոր չէ ոչնչացնել, քանի որ հայը միշտ կարողանում է նորից ոտքի կանգնել։
2.Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ քեզ համար ամենից տպավորիչ հատվածը և հիմնավորի՛ր։
Ինձ համար ամենատպավորիչ հատվածը այն էր, որտեղ ասվում է որ նույնիսկ եթե հայերին իրենց տներից քշեն, ամեն ինչ խլեն և Հայաստանը կործանեն, տարիներ անց երկու հայ կարող են հանդիպել ու ծիծաղել իրենց մայրենի լեզվով։ Այս հատվածը ինձ տպավորեց, որովհետև ցույց է տալիս որ հայի ուժը միայն իր հայրենիքի մեջ չէ, այլ նաև իր լեզվի, հիշողության և ինքնության մեջ։
3. Գրի’ր, թե հայի ո’ր հատկանիշներն են խտացված նշված հատվածում։Կարծիքդ հիմնավորի’ր։
<<Կործանեցե՛ք Հայաստանը, տեսե՛ք` կկարողանա՞ք: Իրենց տներից քշեցե՛ք անապատ, մի՛մոռացեք ձեռքներից խլել ճամփի հացն ու ջրի վերջին ումպը, կրակի՛ տվեք իրենց ու իրենց Աստծու տները: Տեսե՛ք` նրանք դարձյալ պիտի չապրե՞ն: Տեսեք` ցեղը դարձյալ պիտի չհառնի՞, երբ նրանցից երկուսը քսան տարի հետո հանդիպեն ու ծիծաղեն իրենց մայրենի լեզվով:
Այս հատվածում երևում է որ հայը ուժեղ է, չի հանձնվում և չի մոռանում իր արմատները։ «Նրանք դարձյալ պիտի չապրե՞ն» մասը ցույց է տալիս որ ինչքան էլ դժվարություններ լինեն, հայը նորից կարողանում է ոտքի կանգնել։ Իսկ «ծիծաղեն իրենց մայրենի լեզվով» մասը ցույց է տալիս որ հայը չի մոռանում իր լեզուն և իր հայ լինելը։
4.Ի°նչ ես կարծում, ո°ր հատկանիշներն են, որ հային հայ են պահում` անկախ գտնվելու վայրից։
Իմ կարծիքով հային հայ են պահում իր լեզուն, մշակույթը, ավանդույթները, պատմությունը և իր ժողովրդի նկատմամբ սերը։ Կարևոր է նաև, որ մարդը չմոռանա իր արմատները և պահպանի կապը մյուս հայերի հետ։ Դրա համար հայը կարող է ապրել աշխարհի ցանկացած երկրում, բայց միևնույն է մնալ հայ։
5. Պատմվածքի գաղափարն որքանո°վ է արդիական այսօր։
Պատմվածքի գաղափարը այսօր էլ շատ արդիական է։ Այսօր շատ հայեր ապրում են Հայաստանից դուրս, բայց շարունակում են խոսել հայերեն, պահպանել հայկական ավանդույթները և իրենց երեխաներին սովորեցնել իրենց պատմությունը։ Սա ցույց է տալիս, որ ժամանակի և հեռավորության պատճառով հայի ինքնությունը չի կորչում։