19.05.23

Ներբեռնի՛ր և կատարի՛ր գործնական աշխատանքը։

1. Կետերի փոխարեն գրի՛ր փակագծում տրված բառերի հականիշները:

Փարիզում անցորդներից մեկը սաստիկ (մեղմ) անձրևի տակ ընկավ:Թացից(չորանալ) պաշտպանվելու համար թևի տակի նկարը բարձրացրեց (իջեցնել) գլխի վրա ու վազեց:Երերուն (հաստատ) աշխարհում դեռևս (արդեն) ոչ ոք անձրևից այդպիսի թանկարժեք (էժանագին) «անձրևանոցով» չէր պաշտպանվել (հարձակվել):
Տեսնելով անցորդի գլուխը պաշտպանող նկարը`դեպքի կամավոր վկան`գողը (ոստիկանը), զարմանքից գոռում էր (լռել): Նա ճանաչեց Գյուստավ Կուրբեի նշանավոր (աննշան) «Քնած շիկահեր կինը» կտավը: Թանգարանից հափշտակված այդ նկարի վերատպված օրինակները հենց այդ օրը ցրվել էր (հավաքվել) ոստիկաններին: Նկարը յոթ հարյուրից ութ հարյուր դոլար էր գնահատված: Ոստիկանը մարդուն հետևում էր(առաջնորդել) մինչև նրա բնակարանը, որտեղ գտավ (կորչել) տարբեր (նույն) ժամանակներում տարբեր (նույն) տեղերից գողացված նկարների ամբողջ պատկերասրահ:
-Ավելի լավ (վատ) էր մինչև ոսկորներս թռջչվեի (չորանալ),- տխուր (ուրախություն) ասաց գողը, երբ նրան ազատազրկեցին (բաց թողնել):

2. Մանրամասն պատմի´ր քո կյանքի կարևոր օրերից մեկի մասին և պատմությունը վերնագրի´ր:

Միայնակ պայուակը

Մի անգամ մայրիկս ասեց, որ պարիիտ պայուսակը հավագի, որ գնանք պարի։ Ես գնացի հավագեցի պայուսակս։ Իսկ հետո սպասեցինք հայրիկին որպիսի մեզ տանի պարի։ Մեր տանից պարի տեղը շատ հեռու է մոտավորապես եռեսուն րոպե։Մենք նստեցինք մեքենան անցավ տաս րոպե ես հասկացա որ պայուակը մոռացել եմ տանը։ Բայց մենք շատ մեծ պռոպկայի մեջ էինք։ Մենք նորից գնացինք տուն որպիսի վերցնենք պայուակը գնալ տուննել տեվաց տաս րոպե։ Ես պայուսակը վերցրեցի ու գնացի արագ նստեցի մեքենայի մեջ։ Արդեն քասն րոպե ես ուշացել էի պարից։ Մենք արդեն հասնում էինք, բայց մայրիկը ասեց Սոֆի ստուգի պայուակը հանկարծ ոչմի բան չես մոռացել։ Ես ստուգեցի ու հասկացա որ մոռացել եմ պասիկները։ Մենք էլի հետ գնացինք տուն մասիկների հետևից։ Ես մասիկները վեկալեցի ու տեղավորեցի պայուսակի մեջ։ Ու լսեցի որ մայրիկը ասում է որ պարը ժամը արդեն վերջացել է։  

3. Ավելորդ բառերը գտի´ր և նախադասություններն ուղղի´ր:

Ներեցեք, որ սպասեցնել տվեցի: Ներեցեք, որ սպասեցրի։

Երկրաչափությունը դա առանձին գիտություն է: Երկրաչափությունը առանձին գիտություն է։

Երամն արագ օդ բարձրացավ, նրանք ուղղություն վերց- րին դեպի հարավ: Երամն արագ օդ բարձրացավ, ուղղություն վերցրին դեպի հարավ։

Նա զգացնել տվեց, որ զրույցն իր սրտով չէ: Նա զգացնել տվեց, որ զրույցն իր սրտով չէ։

Ֆրանսուհի տիկինն իր անկյունից զննում էր զրուցակիցներին: Ֆրանսուհի տիկինն անկյունից զննում էր զրուցակիցներին։

Երկրորդ անգամ մի´կրկնիր այդ պահանջը: Երկրորդ անգամ մի՛ կրկնիր պահանջը։

Քանիցս անգամ խոսվել է այդ մասին: Քանիցս խոսվել է այդ մասին։

Բամիցս անգամ զգուշացրել եմ քեզ: Բազմիցս զգուշացրել եմ քեզ։

4..Տեքստը  համաոոտ փոխադրի´ր (նույն միտքը ավելի հակիրճ ներկայացրու) և համապա­տասխան հետևություննե´ր արա:

Լինում է չի լինում, մի փադիշահ (թագավոր, շահ, սուլթան) է լինում: Մի անգամ այս փադիշահն իր շքախմբով շրջելիս է լինում, տեսնում է՝ մի ծերունի  ձիթենի է տնկում: Նա մոտենում է ծերունուն ու զարմացած հարցնում.

— Ո՜վ  ալևոր, այդ ինչո՞վ ես զրաղված այս շոգ կեսօրին: Հանգստանալուդ  ժամանակը վաղուց հասել է,  իսկ դու դեռ աշխատում ես: Կապրե´ս, մինչև այս ծառը պտուղ տա:

-Ո՜վ  ամենակարող տեր, չէ´ որ աշխարհի օրենքն է, որ մեկը ծառ  տնկի, մյուսը ճաշակի դրա պտուղները: Բայց էլի ապրելու հույս մինչև այն օրը, որ ծառն  սկսի պտուղ տալ:

Փադիշահին  դուր է գալիս ծերունու պատասխանը, և նրան դրամով  լի քսակ է տալիս:

-Ա’յ, տեսնո՞ւմ ես՝ ծաոն սկսեց պտուղ տալ,- ժպտում է ծերունին:

Փադիշահր ծիծաղում ու էլի մի քսակ է տալիս ծերու- նուն:
-Ո´վ մեծ փադիշահ, ուշադրությո´ւն դարձրու, որ մյուս  ծառերը տարին մեկ անգամ են պտուղ տալիս, իսկ իմ տնկին՝ երկու անգամ:

Այս կատակն ավելի է դուր գալիս փադիշահին: Նա ծերունուն է տալիս երրորդ  քսակն ու ասում իր ուղեկիցնե- րին.

-Գնա´նք, բարեկամնե´ր, թե չէ այս ծերունու մոտ մի քիչ էլ որ  կանգնենք, բոլորովին կսնանկանանք:

Լինում է չի լինում մի փադիշահ։ Փադիշահը անցնելիս տեսնում է մի ծերունու, ով ձիթենի է տնկուն։ Հարցնում է, թե ի՞նչ է անում շոգ կեսօրին, իր հանգստանալու ժամանակը վաղուց հասել է։ Ծերունին պատասխանում է, որ պետք է մեկը ծառ տնկի, մյուսն էլ համտեսի և այլն։ Փադիշահի դուրն եկավ ծերունու պատասխանը և նրան դրամով լի քսակ տվեց։ Ծերունին ասաց, թե ծառն սկսեց պտուղ տալ։ Փադիշահը ծիծաղաց և էլի քսակ տվեց ծերունուն։ Ծերունին ասեց, թե իր ծառերն երկու անգամ են տարին պտուղ տալիս, իսկ մյուսները մեկ անգամ։ Այդ կատակն ավելի դուր եկավ փադիշահին և նա ասաց, որ գնան, թե չէ բոլորովին կսնանկանան։