Տարիներ առաջ մի կույր էր ապրում: Բոլորը նրան ամեն ինչի լավագույնն էին տալիս, թե’ ուտելիքի, թե’ հագուստի և թե’ ամենալավ անկողինն ու սպիտակեղենը: Սակայն նա միշտ դժգոհ էր և գիշեր-ցերեկ բողոքում էր, որ իրեն վատ են վերաբերվում: Բոլորը ջուր էին խմում, իսկ կույրին կաթ էին տալիս, իրենք մի բաժակ բրինձ էին ուտում ու նրան՝ երեքը տալիս, կես բոքոն էին ուտում, նրան ՝ երկուսը տալիս, սակայն նա դարձյալ դժգոհ էր: մի օր էլ, խիստ զայրացած և հուսահատ, գառ են մորթում, խորովում, սկուտեղի վրա դնում ու մատուցում են կույրին: Նա հոտոտում է, փորձում է շոշափելով որոշել գառնուկի չափսերը, ապա սկսում է ուտել: Սակայն առաջին պատառը դեռ կուլ չտված, չի դիմանում և ասում է.

– Եթե սա իմ բաժինն է, բա ձե՞րը որքան կլինի:

Առաջադրանքներ՝

1. Ընթերցի՛ր առակը և մեկնաբանի՛ր:
Լինում է մի կույր մարդ: Նա անդատ բողոքում էր: Նա բողոքում էր, որովհետև նա կարծում էր, որ նրան ավելի քիչ էին տալիս: Նրանք մի գառ խորովեցին և նրան տվին նա ասում է եթե իմը այսքան է բա ձերը ինչքան կլնի:

2. Բնագրից օգտվելով բնութագրի՛ր առակի գլխավոր հերոսին:
Առակի գլխավոր հերոսը կույր մարդն էր: Նրան ավելի շատ էին տալիս ուտելիք քան նրանք էին ուտում: Նա անդատ դժգոհում էր, որովհետև գիտեր, որ նրան ավելի քիչ էին տալիս ուտելիք:

3. Առակի ասելիքը բնորոշող առած-ասացվածքներ գտի՛ր:
Փափուկ լեզվով նույնիսկ օձը բնից դուրս կքաշես։